Hidroxlorotiazid

• arterial hipertenziya (tək və ya digər vasitələrlə kombinasiyada);
• ürək çatışmazlığı, qaraciyər və böyrək xəstəlikləri ilə əlaqəli ödemlər (həkimin qərarı ilə);
• kalsium daşlarının təkrar əmələ gəlməsinin profilaktikası (hiperkalsiuriyada);
• nefrogen şəkərsiz diabet.

Hidroxlorotiazid böyrəyin distal kanalcıqlarında natrium və xloridin geri sorulmasını bloklayır. Bu, sidiklə natrium və suyun xaric olunmasını artırır, dövr edən qanın həcmini azaldır. Uzunmüddətli qəbulda damarların müqaviməti də azalır və arterial təzyiq sabit şəkildə enir.

Eyni zamanda kalsiumun sidiklə xaric olunmasını azaldır.

• hidroxlorotiazidə və ya sulfanilamid törəmələrinə qarşı yüksək həssaslıq;
• anuriya, ağır böyrək çatışmazlığı;
• ağır qaraciyər çatışmazlığı;
• müalicəyə davamlı hipokaliemiya, hiponatriemiya, hiperkalsiemiya;
• simptomlu hiperurikemiya, podaqra.

• qanda kalium, natrium və maqneziumun azalması;
• qanda sidik turşusunun artması, podaqra tutmaları;
• qlükoza və lipid səviyyəsinin yüksəlməsi;
• başgicəllənmə, ortostatik hipotenziya;
• işığa həssaslıq;
• uzunmüddətli qəbulda — qeyri-melanoma dəri xərçəngi riskinin artması.

• Litium — onun toksikliyi artır.
• Ürək qlikozidləri — hipokaliemiya fonunda toksiklik riski.
• Qeyri-steroid iltihab əleyhinə vasitələr — diuretik və antihipertenziv təsir zəifləyir.
• Kortikosteroidlər, işlədici vasitələr — kalium itkisi artır.
• Şəkərsalıcı vasitələr — onların təsiri zəifləyə bilər.

Hamiləlikdə hidroxlorotiazid adətən istifadə edilmir — plasentar qan axınına təsir edə bilər. Ana südünə keçir və laktasiyanı azalda bilər; laktasiya dövründə tövsiyə olunmur.

Uşaqlarda istifadəsi məhduddur və yalnız həkimin qərarı ilə mümkündür.