Benzilpenisillin

• streptokok infeksiyaları: angina, skarlatina, qızıl yel, sellülit;
• pnevmokok və meninqokok infeksiyaları, o cümlədən meningit;
• infeksion endokardit (həssas törədicilərdə, çox vaxt aminoqlikozidlə birlikdə);
• sifilis, o cümlədən neyrosifilis və anadangəlmə sifilis;
• difteriya (antitoksinə əlavə olaraq), leptospiroz, qazlı qanqrena və digər klostridial infeksiyalar.

Benzilpenisillin bakteriyaların hüceyrə divarını quran fermentlərə (penisillinbirləşdirən zülallara) birləşir və divarın qurulmasını dayandırır. Bölünən bakteriya osmotik təzyiqə dözmür və məhv olur. Preparat beta-laktamaza ilə parçalandığından, bu fermenti əmələ gətirən stafilokoklara təsir etmir.

• penisillinlərə qarşı allergiya;
• prokain duzu olan formalar üçün — prokainə həssaslıq;
• endolumbal yeridilmə yalnız xüsusi göstərişlə və mütəxəssis tərəfindən.

• allergik reaksiyalar: səpgi, övrə, angioödem, nadir hallarda anafilaktik şok;
• inyeksiya yerində ağrı, flebit;
• çox yüksək miqdarda istifadədə — qıcolmalar (xüsusən böyrək çatışmazlığında), elektrolit pozuntuları;
• Yariş-Hersqeymer reaksiyası (sifilisin müalicəsinin əvvəlində).

• Tetrasiklinlər, makrolidlər, xloramfenikol — penisillinin bakterisid təsirini zəiflədə bilər.
• Probenesid — penisillinin xaric olunmasını ləngidir.
• Kalium saxlayan sidikqovucular — kalium duzu yüksək miqdarda istifadə edildikdə hiperkaliemiya riski.
• Metotreksat — toksikliyi arta bilər.

Benzilpenisillin hamiləlikdə istifadəsi ən çox öyrənilmiş antibiotiklərdəndir; sifilisin müalicəsində əsas preparatdır. Ana südünə az miqdarda keçir.

Yenidoğulmuşlarda (o cümlədən anadangəlmə sifilisdə və B qrup streptokok infeksiyasında) və böyük uşaqlarda həkim tərəfindən, xəstəxana şəraitində istifadə olunur.

Benzilpenisillin dar spektrli antibiotikdir və həssas infeksiyalarda geniş spektrli preparatlardan üstün seçimdir: bağırsaq florasına daha az təsir edir və davamlılığa daha az səbəb olur. Buna görə törədici məlum olduqda həkimlər mümkün qədər məhz belə dar spektrli antibiotikləri seçirlər.