Anal kondilomalar — anus ətrafındakı dəridə və ya anal kanalın selikli qişasında əmələ gələn xoşxassəli törəmələrdir. Onların yaranmasına insan papilloma virusu (İPV) səbəb olur; bu virus epitel hüceyrələrinin sürətli bölünməsini stimullaşdıraraq lokal proliferasiyaya gətirib çıxarır.
Yayımlanma tarixi:
Sinonimlər
- Siyəklər
- kondiloma akuminata
Tarixi məlumatlar
Kondilomaların öyrənilmə tarixi bir neçə əsri əhatə edir. Cinsiyyət orqanları və anus nahiyəsindəki siğilli proliferasiyaların ilk təsvirlərinə hələ İntibah dövrü həkimlərinin tibbi əsərlərində rast gəlinir. Lakin uzun müddət bu törəmələrin təbiəti aydın deyildi. Onların yaranması xroniki iltihabla, dəri infeksiyaları ilə və ya hətta maddələr mübadiləsinin xüsusiyyətləri ilə əlaqələndirilirdi.
Xəstəliyin anlaşılmasına XIX əsr dermatoloqları əhəmiyyətli töhfə verdilər. Selikli qişa və dərinin siğilli proliferasiyalarının xüsusi forması kimi iti uclu kondilomalar ətraflı təsvir olundu. Həmin dövrün alman və fransız tədqiqatçıları bu törəmələrin xarakterik görünüşünə və çoxsaylı yığıntılar əmələ gətirməyə meylinə diqqət yetirdilər.
Anal kondilomaların təbiətinin anlaşılmasında mühüm irəliləyiş XX əsrdə baş verdi, bu zaman alimlər xəstəliyin virus mənşəyini təsdiqləyə bildilər. 1970-ci illərdə tədqiqatçılar müəyyən etdilər ki, anogenital siğillərin yaranmasına insan papilloma virusu (İPV) səbəb olur. Sonradan İPV-nin çoxsaylı tipləri aşkar edildi, onların hər biri dəri və ya selikli qişaları zədələmə qabiliyyəti ilə fərqlənir.
Müasir tibbin inkişafına alman virusoloqu Harald zur Hausen xüsusi töhfə verdi; o, İPV-nin ayrı-ayrı ştammlarının anogenital nahiyədə bədxassəli dəyişikliklərə səbəb ola biləcəyini sübut etdi. Bu kəşfə görə alim 2008-ci ildə tibb üzrə Nobel mükafatına layiq görüldü ki, bu da virusologiya və dermatovenerologiyada mühüm mərhələ oldu.
Bu gün xəstəlik barədə təsəvvürlər xeyli genişlənmişdir. Tədqiqatlar göstərir ki, anal papillomalar və kondilomaların formalaşması virus, orqanizmin immun cavabı və perianal zonanın toxumalarının vəziyyəti arasında mürəkkəb qarşılıqlı təsirin nəticəsidir. Molekulyar diaqnostikanın inkişafı İPV-nin tipini dəqiq müəyyən etməyə və infeksiyanın proqressivləşmə riskini qiymətləndirməyə imkan verir, müasir minimal invaziv terapiya üsulları isə törəmələri təhlükəsiz şəkildə aradan qaldırmağa, toxuma travmasını minimuma endirməyə və sağalmanı sürətləndirməyə şərait yaradır.
Səbəbləri

Anal kondilomaların yaranması insan papilloma virusu ilə yoluxma ilə əlaqədardır. Bu virus yoluxmuş və sağlam insanın dəri və selikli qişalarının sıx təması zamanı keçən ən geniş yayılmış törədicilərdən biridir. Əsas ötürülmə yolu intim kontaktlardır, lakin adi təmas zamanı dərinin mikrozədələnmələri vasitəsilə də yoluxma mümkündür.
Epitelin səthinə düşdükdə virus bazal qata daxil ola və hüceyrələrin yenilənmə mexanizmlərinə müdaxilə edə bilir. Virus hissəciklərinin təsiri altında hüceyrələr adi haldan daha fəal bölünməyə başlayır. Bu, tədricən xarakterik böyümələrin (anal nahiyənin kondilomaları) formalaşmasına gətirib çıxarır.
Orqanizmə daxil olduqdan sonra virus infeksiyasının simptomları dərhal yaranmır. Çox vaxt törədici epitel hüceyrələrində uzun müddət «yuxuda» vəziyyətdə qalır. Bu dövrdə insan infeksiyanın mövcudluğundan hətta xəbərsiz də ola bilər, çünki xəstəliyin heç bir xarici əlaməti müşahidə olunmur. İmmunitet zəiflədikdə insan papilloma virusu aktivləşir, dərinin və selikli qişanın hüceyrələrinin sürətlənmiş bölünməsini stimullaşdırır. Toxumaların səthində tədricən böyüyən və papillavari quruluşlu anal papillomaları və kondilomaları əmələ gətirən kiçik artımlar yaranır.
Təsnifat
Anal kanal nahiyəsində və anus ətrafındakı dəridə yaranan kondilomalar forma, ölçü və böyümə xarakterinə görə nəzərəçarpacaq dərəcədə fərqlənə bilər. Kliniki praktikada həkimə törəmələrin növünü müəyyənləşdirməyə və uyğun müalicə taktikasını seçməyə kömək edən bir neçə təsnifat tətbiq olunur.
Xarici əlamətlərə görə bir neçə tip fərqləndirilir:
- İti uclu kondilomalar — ən çox rast gəlinən növdür. Bu törəmələr yumşaq quruluşa malikdir və dar əsas üzərində kiçik papillalar şəklində formalaşır. Vizual olaraq onlar dərinin və ya selikli qişanın səthində kiçik çıxıntıları və ya daraqvari qırışları xatırladır.
- Papillyar kondilomalar — daha sıx konsistensiyalı, nəzərəçarpan qeyri-bərabər, düyünlü səthə malik proliferasiyalardır.
- Keratotik formalar — epitelin buynuz qatının nəzərəçarpan qalınlaşması ilə xarakterizə olunur. Belə törəmələr daha çox anus ətrafındakı dəridə yaranır və digər kondiloma tipləri ilə müqayisədə daha kobud və sıx quruluşa malik olur.
- Nəhəng kondiloma (Buşke—Lövenşteyn şişi) — xəstəliyin nadir, lakin klinik cəhətdən əhəmiyyətli formasıdır. Proliferasiyalar böyük ölçülərə çata, dəyişmiş toxumaların iri sahələrini əmələ gətirə və tədricən qonşu strukturları da prosesə cəlb edə bilər.
Lokalizasiya baxımından bilavasitə anal dəliyin ətrafında, perianal zonanın dərisində və anal kanalın daxilində yerləşən kondilomalar fərqləndirilir. Belə bir ayırdetmə praktik əhəmiyyət daşıyır, çünki bu, həkimə prosesin yayılma dərəcəsini daha dəqiq qiymətləndirməyə və optimal müalicə taktikasını seçməyə kömək edir.
Klinik mənzərə

Anal kondilomaların klinik təzahürləri bir çox cəhətdən onların ölçüsündən, sayından və dəqiq yerləşməsindən asılıdır. Kiçik törəmələr çox vaxt uzun müddət demək olar ki, nəzərə çarpmır və aydın narahatlıq hissləri yaratmır. Artımların böyüməsi və yeni elementlərin meydana çıxması ilə simptomlar daha nəzərə çarpan olur.
Ən xarakterik əlamətlərə aşağıdakılar daxildir:
- Anus nahiyəsində ziyilli böyümələrin yaranması — onlar tək-tək yerləşə və ya qruplar əmələ gətirə, o cümlədən anal kanalın selikli qişasını da cəlb edə bilər;
- Artımların ölçüsünün tədricən artması — zaman keçdikcə ayrı-ayrı elementlər böyüyə, bir-biri ilə birləşə və daha iri yığıntılar əmələ gətirə bilər;
- Xarici cisim hissi — xüsusilə anal kanalın daxilində yerləşdikdə daha nəzərə çarpır;
- Qaşınma və dərinin qıcıqlanması — perianal zona həssasdır, buna görə də hətta kiçik dəyişikliklər belə narahatlıq yaradır;
- Artmış rütubət və maserasiya — artımlar zədələnə və maye ifraz edə bilər;
- Qanlı izlər — defekasiya zamanı kondilomalar zədələndikdə yaranır;
- Anus nahiyəsində ağrı — daha çox iri törəmələrdə müşahidə olunur və ya kondilomaların iltihabı ilə provokasiya oluna bilər;
- Gigiyenik çətinliklər — həddindən artıq böyümüş artımlar dərinin keyfiyyətli qulluğuna mane olur.
Əgər kondilomalar düz bağırsağın selikli qişasına yayılırsa, pasiyentlər defekasiya zamanı diskomfort və ya bağırsaqların tam boşalmaması hissi duya bilərlər.
Nəzərə almaq lazımdır ki, simptomların intensivliyi həmişə artımın ölçüsünə uyğun gəlmir. Hətta anal kanalın iri kondilomaları belə uzun müddət nəzərə çarpmaya bilər. Buna görə xəstəliyin vaxtında aşkar edilməsi üçün müntəzəm müayinələr son dərəcə vacibdir.
Xəstəliyin simptomları
Oxşar əlamətlər aşkar etmisinizsə, nə etməli?
-
Özünüzü müalicə etməyin
Özbaşına müalicə sağlamlıq üçün təhlükəlidir. Dəqiq diaqnoz olmadan müalicəyə başlamaqla vaxt itirə və yanlış yol seçə bilərsiniz.
-
Mütləq həkimə müraciət edin
Yalnız ixtisaslı həkim dəqiq diaqnoz qoya və düzgün müalicə təyin edə bilər. Hansı mütəxəssisə getməli olduğunuzu bilmirsinizsə, terapevtə yazılın — o, sizi lazımi həkimə yönləndirəcək.
-
Müalicəni təxirə salmayın
İlk əlamətlər yaranan kimi başlanmış müalicə daha effektiv olur və ağırlaşmaların qarşısını almağa kömək edir.
-
Bizə müraciət edin — mütləq kömək edəcəyik
*1103
Diaqnostika

Anal kondiloma şübhəsi olduqda müayinə həkim konsultasiyası və düz bağırsaq dəliyinin nahiyəsində dəri və selikli qişanın vəziyyətinin diqqətli qiymətləndirilməsi ilə başlanır. Bir çox hallarda mütəxəssis adi baxış zamanı xarakterik dəyişiklikləri müşahidə edə bilər. Lakin törəmələrin təbiətini, ölçülərini və yayılma dərinliyini dəqiq müəyyən etmək üçün əlavə diaqnostika tələb olunur.
Müayinəning əsas metodlarına daxildir:
- Perianal nahiyənin müayinəsi — çıxıntıların sayını, formasını, ölçülərini və səth xüsusiyyətlərini müəyyən etməyə imkan verir;
- Düz bağırsağın barmaqla müayinəsi — anal kanalın daxilində gizli olan törəmələri aşkar etməyə və selikli qişanın vəziyyətini qiymətləndirməyə kömək edir;
- Anoskopiya — xüsusi alətdən istifadə etməklə aparılan, anal kanalın daxili hissəsini ətraflı müayinə etməyə və kiçik çıxıntıları aşkar etməyə imkan verən müayinə;
- Rektosigmoidoskopiya — düz bağırsağın aşağı şöbələrinin selikli qişasının vəziyyətini qiymətləndirmək və prosesin yuxarı yerləşən şöbələrə yayılmasını istisna etmək üçün tətbiq olunan metod;
- Insan papilloma virusunun laborator aşkar edilməsi — müasir molekulyar testlər virusu aşkar etməyə və onun onkotipini müəyyən etməyə imkan verir;
- Sitoloji müayinə — epiteldə dəyişiklikləri aşkar etmək üçün çıxıntıların səthindən alınmış hüceyrələrin analizi;
- Histoloji analiz — biopsiyadan və ya törəmənin çıxarılmasından sonra toxumanın mikroskopik öyrənilməsi, diaqnozu qəti şəkildə təsdiqləməyə və digər xəstəlikləri istisna etməyə imkan verir.
Kompleks diaqnostika xüsusilə böyük və ya gizli kondilomalar zamanı vacibdir, çünki bu, zədələnmənin miqyasını, çıxıntıların strukturunu dəqiq qiymətləndirməyə və residivlər və ağırlaşmalar riskini azaldaraq ən effektiv müalicə strategiyasını seçməyə imkan verir.
Ağırlaşmalar

Müalicə olmadıqda anal kondilomalar tədricən dəyişir və getdikcə daha böyük toxuma sahələrini tuta bilər. İlkin mərhələdə adətən tək, kiçik törəmələr formalaşır. Bu cür böyümələr nadir hallarda nəzərəçarpan xoşagəlməz hisslər yaradır, buna görə də insan uzun müddət onlara fikir verməyə bilər. Lakin zaman keçdikcə onların sayı artır və dəyişikliklər daha nəzərəçarpan olur.
Xəstəliyin proqressivləşməsi ilə ayrı-ayrı elementlər böyüməyə başlayır və bəzən bir-biri ilə birləşir. Nəticədə qeyri-bərabər səthə malik daha iri yığınlar formalaşır. Belə törəmələr zahiri görünüşcə daraqşəkilli strukturlara və ya sıx, düyünlü sahələrə bənzəyə bilər. Bəzi hallarda anal dəlik kondilomaları ilkin zonanın hüdudlarından kənara yayılır və anus ətrafındakı dəriyə, anal kanalın selikli qişasına, bəzən isə düz bağırsağın aşağı şöbələrinə təsir edir.
Böyümələr uzun müddət mövcud olduqda toxumaların strukturu dəyişə bilər. Törəmələr daha sıx olur, onların səthi mexaniki təsir zamanı daha asan zədələnir. Perianal sahə yüksək rütubətlə səciyyələndiyindən, zədələnmiş sahələr qıcıqlana və iltihablana bilər. Bu, bakterial infeksiyanın qoşulması və toxumaların vəziyyətinin pisləşməsi üçün əlverişli şərait yaradır.
Patoloji prosesin inkişaf sürəti bir çox cəhətdən immun sisteminin vəziyyətindən asılıdır. Orqanizmin müdafiə mexanizmləri zəiflədikdə, insan papilloma virusu epitel hüceyrələrində daha aktiv çoxalmağa başlayır. Belə şəraitdə zədələnmə sahəsi xeyli daha sürətlə arta bilər. Nadir hallarda geniş yayılmış proliferasiyalar formalaşır ki, bunlar anal nahiyənin böyük hissəsini tutur və ətraf toxumaların normal vəziyyətini nəzərəçarpacaq dərəcədə pozur.
Anal kondilomalar xoşxassəli yenitörəmələrə aiddir, lakin onların uzunmüddətli mövcudluğu müxtəlif əlverişsiz nəticələrlə müşayiət oluna bilər. Proliferasiyalar müalicəsiz qaldıqda və ya müntəzəm olaraq mexaniki zədələnməyə məruz qaldıqda ağırlaşmaların ehtimalı artır.
Ən geniş yayılmış ağırlaşmalara daxildir:
- Perianal zonanın uzunmüddətli iltihabı. Anus ətrafı dərinin daimi qıcıqlanması qızartı, yanma hissi və toxumaların ağrılılığına səbəb ola bilər.
- Böyümələrin zədələnməsi və qanaması. Kondilomaların səthi kifayət qədər boş olduğundan, onlar defekasiya zamanı və ya gigiyenik prosedurlar zamanı zədələnə bilər, bu da qanlı ifrazatların yaranmasına gətirib çıxarır.
- Bakterial infeksiyanın qoşulması. Əmələgəlmələrin səthindəki mikrotravmalar vasitəsilə mikroorqanizmlər daxil ola bilər, bu isə ətraf toxumalarda iltihabi proseslərə səbəb olur.
- Geniş yayılmış anogenital kondilomatoz. Virusun aktiv çoxalması zamanı dərinin və selikli qişanın xeyli sahəsini tutan çoxsaylı törəmələr əmələ gələ bilər.
- Anal kanalın funksiyalarının pozulması. Böyük kondilomalar nəcis kütlələrinin keçməsini çətinləşdirə və defekasiya zamanı diskomfort və ya ağrıya səbəb ola bilər.
- Bədxassəli transformasiya riski. İnsan papilloma virusunun bəzi tipləri epitel hüceyrələrinin strukturunu dəyişdirməyə qadirdir ki, bu da uzunmüddətli gediş zamanı şiş proseslərinin inkişafına kömək edə bilər.
Anus nahiyəsində hər hansı şübhəli törəmələr meydana çıxdıqda həkimə müraciəti təxirə salmaq olmaz. Mütəxəssisə erkən müraciət vaxtında diaqnostika aparmağa, aşkarlanmış kondilomaları aradan qaldırmağa və xəstəliyin daha da inkişafının qarşısını almağa, habelə əlverişsiz nəticələrin ehtimalını azaltmağa imkan verir.
Müalicə

Anal kondilomaların müalicəsi yalnız törəmələrin özünün aradan qaldırılmasına deyil, həm də onların yaranmasının əsas səbəbi olan insan papilloma virusunun aktivliyinə nəzarətə yönəlib. Müalicənin mühüm vəzifəsi bu cür törəmələrin təkrar formalaşmasının qarşısını almaq hesab olunur. Müalicə planı fərdi qaydada seçilir. Həkim kondilomaların ölçüsünü və sayını, onların dəqiq lokalizasiyasını, habelə xəstənin ümumi sağlamlıq vəziyyətini və onun immun sisteminin iş xüsusiyyətlərini nəzərə alır.
Yalnız anal kondilomaların çıxarılması virusdan tam xilas olma demək deyil. İPV epitel hüceyrələrində qala və əlverişli şəraitdə yenidən aktivlik göstərə bilər. Buna görə müalicə kompleks şəkildə qurulur. O, anal nahiyə kondilomalarının özünün aradan qaldırılmasına yönəlmiş metodları və virus infeksiyasının toxumalara təsirini azaltmağa imkan verən yanaşmaları birləşdirir.
Dərman müalicəsi virus aktivliyini azaltmaq və orqanizmin təbii müdafiə mexanizmlərini dəstəkləmək üçün istifadə olunur. Belə terapiya çərçivəsində müxtəlif preparatlar tətbiq oluna bilər:
- İmmun sisteminə təsir edən vasitələr. Təsir orqanizmin təbii müdafiəsini gücləndirməyə yönəlib. Onlar virus infeksiyasının tanınması və boğulmasında iştirak edən immun hüceyrələrinin aktivliyini stimullaşdırır. Bunun sayəsində orqanizm virusun çoxalmasına nəzarət etmək və yeni törəmələrin əmələ gəlməsinin qarşısını almaq üçün daha çox imkan əldə edir.
- Hüceyrələrin bölünməsini ləngidən yerli təsirli vasitələr. Bu maddələr kondilomaların əmələ gəldiyi epitel hüceyrələrinə təsir göstərir. Onlar onların çoxalma sürətini azaldır, bunun sayəsində patoloji toxumaların böyüməsi tədricən ləngiyir.
- Keratolitik vasitələr. Təsir dəyişilmiş səthi epitel qatının tədricən dağıdılması ilə bağlıdır. Bu, törəmələrin ölçüsünün azalmasına kömək edir və onların sonrakı aradan qaldırılmasını asanlaşdırır.
Cərrahi müalicə
Əgər kondilomalar artıq formalaşıbsa və nəzərəçarpan törəmələr təşkil edirsə, təkcə dərman müalicəsi kifayət etmir. Belə hallarda terapiyanın əsas vəzifəsi patoloji dəyişmiş toxumaların birbaşa çıxarılmasından ibarətdir. Bunun üçün böyümüş epitel sahələrini dağıtmağa və anogenital nahiyənin dəri və selikli qişasının normal vəziyyətini bərpa etməyə imkan verən müxtəlif destruksiya metodları tətbiq olunur.
Müasir praktikada bu cür törəmələrin çıxarılması üçün bir neçə texnologiyadan istifadə olunur:
- Lazer üsulu. Yüksək enerjili yönəldilmiş şüa tətbiq edilir ki, bu da kondiloma toxumalarının qızmasına və hüceyrə strukturlarının dağıdılmasına səbəb olur. Avadanlığın dəqiq tənzimlənməsi sayəsində həkim demək olar ki, ətraf sağlam toxumalara toxunmadan yalnız dəyişmiş sahəyə təsir göstərə bilər. Metodun əlavə üstünlüyü minimal qanaxma ehtimalı hesab olunur, çünki lazer eyni zamanda kiçik damarları “möhürləyir”.
- Radiodalğalı çıxarılma. Yüksək tezlikli elektromaqnit dalğalarının təsirinə əsaslanır. Onların təsiri altında hüceyrələrin daxilində intensiv qızma və hüceyrədaxili mayenin buxarlanması baş verir ki, bu da patoloji dəyişilmiş toxumaların destruksiyasına gətirib çıxarır. Nəticədə kondilomatoz proliferasiyalar tədricən yox olur. Bu üsul qoruyucu sayılır və adətən nisbətən kiçik və ya orta dərəcədə ifadə olunmuş törəmələr zamanı tətbiq edilir.
- Kriodestruksiya. Prosedurun əsasında ultraaşağı temperaturların istifadəsi dayanır. Zədələnmiş toxumalar dondurulur, nəticədə hüceyrələrdə onların strukturunu pozan buz kristalları əmələ gəlir. Belə təsirdən sonra hüceyrələr həyat qabiliyyətini itirir, dəyişilmiş toxuma sahəsi isə zamanla təbii yolla rədd olunur.
- Elektrokoaqulyasiya. Bu prosedur zamanı toxumalara yüksək tezlikli elektrik cərəyanı ilə təsir göstərilir. Onun təsiri altında zülalların koaqulyasiyası və hüceyrə strukturlarının destruksiyası baş verir. Bu metod törəmələr sıx quruluşa malik olduqda və ya ölçüləri nəzərəçarpacaq dərəcədə olduqda, toxumalara daha intensiv təsir tələb olunduğu hallarda tətbiq edilir.
- Cərrahi eksiziya. Bu müalicə variantı iri yenitörəmələr zamanı istifadə olunur. Əməliyyat zamanı həkim zədələnmiş toxuma sahələrini cərrahi alətlərin köməyi ilə çıxarır. Bu yanaşma digər metodlar kifayət qədər effektiv olmadıqda, patoloji dəyişikliklərin geniş sahələrini aradan qaldırmağa imkan verir.
Metodun seçimi yenitörəmələrin ölçüsündən və onların yerləşməsindən asılıdır. Məsələn, anal kanal kondilomaları daha incə yanaşma tələb edir, çünki prosedur selikli qişada aparılır. Toxumalar çıxarıldıqdan sonra onların morfoloji müayinəsi aparılır. Bu, diaqnozu qəti şəkildə təsdiqləmək və digər patoloji prosesləri istisna etmək üçün vacibdir. Anal kondilomaların kompleks müalicəsi mövcud törəmələri aradan qaldırmağa və xəstəliyin residiv ehtimalını əhəmiyyətli dərəcədə azaltmağa imkan verir.
Reabilitasiya
Anal nahiyə kondilomalarının çıxarılmasından sonra bərpa dövrü mühüm rol oynayır. Reabilitasiya tədbirləri toxumaların sağalmasına, təkrar infeksiyanın qarşısının alınmasına və selikli qişanın normal vəziyyətinin qorunmasına yönəldilir.
Bərpa mərhələsi bir neçə istiqaməti əhatə edir.
- Anal nahiyənin gigiyenasına riayət olunması. Dərinin müntəzəm qulluğu qıcıqlanmanın qarşısını almağa kömək edir və yenitörəmələrin çıxarılmasından sonra toxumaların sağalmasını sürətləndirir.
- Selikli qişanın vəziyyətinə nəzarət. Həkim sağalma prosesini qiymətləndirmək və mümkün residivləri vaxtında aşkar etmək üçün təkrar müayinələr təyin edə bilər.
- Orqanizmin immun müdafiəsinin qorunması. Rasional qidalanma, kifayət qədər yuxu və stress yüklərinin azaldılması immun sisteminin normal fəaliyyətinə kömək edir.
- Travma törədən amillərin məhdudlaşdırılması. Bərpa dövründə perianal nahiyənin mexaniki qıcıqlanmasından çəkinmək və həkimin tövsiyələrinə riayət etmək məsləhət görülür.
- Mütəxəssis nəzarəti. İnsan papilloma virusu orqanizmdə qala bildiyinə görə, xəstələr üçün müntəzəm olaraq nəzarət müayinələrindən keçmək vacibdir.
Reabilitasiya tədbirləri müalicənin nəticələrini möhkəmləndirməyə və perianal proliferasiyaların təkrar yaranma ehtimalını azaltmağa kömək edir.
Profilaktika

Anal kondilomların profilaktikası hər şeydən əvvəl insan papilloma virusu ilə yoluxma ehtimalının azaldılmasına və onun anogenital zonanın toxumalarında aktiv çoxalmasının qarşısının alınmasına yönəldilir. HPV-nin ötürülməsi ən çox dəri və selikli qişaların birbaşa təması zamanı baş verdiyindən, intim yaxınlıq zamanı qoruyucu tədbirlər, həmçinin virusun aktivliyini zəiflədə bilən immun sisteminin normal fəaliyyətinin saxlanılması mühüm rol oynayır.
Əsas profilaktik tədbirlərə aşağıdakılar aiddir:
- Cinsi əlaqələr zamanı baryer kontrasepsiya vasitələrindən istifadə, bu da virusun ötürülmə ehtimalını azaldır;
- Cinsi partnyorların seçiminə ölçülüb-biçilmiş yanaşma, çünki çoxsaylı kontaktlar yoluxma riskini artırır;
- Selikli qişadakı dəyişiklikləri erkən mərhələlərdə aşkar etməyə imkan verən müntəzəm profilaktik həkim müayinələri;
- Orqanizmin ümumi sağlamlığının qorunması — rasional qidalanma, kifayət qədər fiziki aktivlik və tam dəyərli yuxu;
- Düz bağırsaq nahiyəsində və anus ətrafı dəridə iltihabi proseslərin vaxtında müalicəsi, çünki zədələnmiş toxumalar virus infeksiyasına qarşı daha həssas olur;
- Xüsusilə dərinin rütubətinin artması zamanı intim gigiyenaya ciddi riayət edilməsi;
- Anus ətrafında hər hansı çıxıntıların yaranması zamanı, hətta nəzərəçarpan simptomlar olmasa belə, həkimə müraciət edilməsi;
- Müəyyən HPV tiplərinə qarşı peyvəndləmə yoluxma ehtimalını azaltmaq üçün.
Bu tədbirlərə riayət edilməsi anogenital kondilomatozun inkişaf riskini əhəmiyyətli dərəcədə azaldır və anal nahiyənin dərisi və selikli qişasının sağlamlığının qorunmasına kömək edir.
Yadda saxla!
Müasir tibb anal kondilomaların aşkar edilməsi və aradan qaldırılması üçün geniş imkanlara malikdir. Diaqnostik texnologiyaların və qoruyucu müalicə metodlarının inkişafı sayəsində belə törəmələri əksər hallarda kifayət qədər tez və toxumaların minimal travmatizasiyası ilə çıxarmaq mümkündür. Xəstə nə qədər tez tibbi yardım üçün müraciət edərsə, müalicə bir o qədər asan keçir və arzuolunmaz nəticələrin ehtimalı bir o qədər az olur. Bu səbəbdən mütəxəssislər anal zonada hər hansı qeyri-adi çıxıntıların, bərkimələrin və ya dəridə dəyişikliklərin yaranmasını görməməzliyə vurmamağı və müayinədən keçmək üçün vaxtında həkimə müraciət etməyi tövsiyə edirlər.
Əlaqəli Xəstəliklər
Suallar və cavablar
Anal kondilomaların səbəbi olan insan papilloma virusu əsasən intim təmas zamanı yoluxur, lakin virus dərinin prezervativlə örtülməyən sahələrinə də yaya bildiyindən, prezervativ riski azaltsa da, yoluxmanın qarşısını həmişə tam ala bilmir. Virus bəzən adi yaxın dəri təması zamanı da keçə bilər. Buna görə profilaktikada həm baryer üsullarına, həm də mütəmadi müayinələrə diqqət vacibdir.
Hamiləlik dövründə hormonal dəyişikliklər səbəbindən kondilomalar bəzən sürətlə böyüyə bilir, bu da narahatlıq yarada bilər. Virusun uşağa keçmə ehtimalı ümumilikdə aşağı hesab olunur, lakin böyük ölçülü törəmələr nadir hallarda doğuş kanalını daraldaraq doğuş taktikasına təsir edə bilər. Bu səbəbdən hamilə qadınlarda kondiloma aşkarlandıqda ginekoloq və proktoloqun birgə müşahidəsi tövsiyə olunur.
Bəli, kondilomaların çıxarılması törəmələri aradan qaldırsa da, virusun özünü orqanizmdən tam təmizləmir, buna görə təkrar əmələ gəlmə ehtimalı mövcuddur. Residiv riski immun sistemin vəziyyətindən, müalicəyə riayət olunmasından və digər fərdi amillərdən asılıdır. Ona görə müalicədən sonra da müəyyən müddət müntəzəm nəzarət müayinələrindən keçmək tövsiyə olunur ki, yeni törəmələr erkən mərhələdə aşkar edilsin.
Mövzu üzrə məqalələr
Babasilin əməliyyatsız müalicəsi: mif, yoxsa reallıq?
Babasil kimi proktoloji xəstəliklər insana az əzab, ağrı və narahatlıq gətirmir. Lakin həkimə müraciət adətən son ana qədər…
İstiqamət: Proktologiya
Hamiləlik zamanı babasil
Babasil – düz bağırsağın ətrafında düyünlər əmələ gətirən hemorroidal venaların iltihabı və patoloji genişlənməsi ilə bağlı xəstəlikdir. Bu,…
İstiqamət: Proktologiya
Xroniki hepatitin müalicəsi
Xroniki hepatitlər – keçirilmiş virus hepatitindən, bəzi medikamentlərin qəbulundan sonra, spirtli içkilərdən sui-istifadə zamanı inkişaf edən və iltihabi…
İstiqamət: Hepatologiya
Hepatitlər – qaraciyərin iltihabi xəstəlikləri
Hər il hepatologiya sahəsində qaraciyər xəstəliklərini daha effektiv diaqnostika etməyə və müalicə etməyə imkan verən kəşflər olunur. Xəstəliyin…
İstiqamət: Hepatologiya
Konsultasiya alın
Bu əlamətləri özünüzdə görürsünüzsə, həkimə müraciət etməyi təxirə salmayın. Vaxtında konsultasiya ağırlaşmaların qarşısını almağa kömək edir.
Ətraflı məlumat almaq və qəbula yazılmaq üçün bizə zəng edin:

