Heparin

• dərin venaların trombozu və ağciyər arteriyasının tromboemboliyasının müalicəsi;
• kəskin koronar sindrom (kompleks müalicədə);
• ürək-damar əməliyyatları, hemodializ və ekstrakorporal qan dövranı zamanı laxtalanmanın qarşısının alınması;
• disseminə olunmuş damardaxili laxtalanma sindromunun bəzi mərhələləri;
• yerli formalar — səthi tromboflebit, göyərmələr, yumşaq toxumaların əzilməsi.

Heparin qanda antitrombin III adlı təbii laxtalanma inhibitoruna birləşərək onun təsirini dəfələrlə gücləndirir. Nəticədə trombin və digər laxtalanma faktorları tez neytrallaşdırılır, yeni trombların əmələ gəlməsi və mövcud trombun böyüməsi dayanır.

Vena daxilinə yeridildikdə təsir dərhal başlayır; müalicə laborator göstəricilərlə (AQTV) nəzarət edilir.

• heparinə qarşı yüksək həssaslıq;
• heparinlə əlaqəli trombositopeniya (keçmişdə);
• aktiv qanaxma, qanaxmaya yüksək meyillilik;
• son vaxtlar keçirilmiş beyin, onurğa beyni və ya göz əməliyyatları, hemorragik insult;
• yerli formalar üçün — açıq yaralar, irinli proseslər, selikli qişalar.

• qanaxmalar;
• heparinlə əlaqəli trombositopeniya — trombositlərin azalması və paradoksal olaraq trombların yaranması;
• inyeksiya yerində hematoma, ağrı;
• uzunmüddətli istifadədə — osteoporoz;
• qanda kaliumun artması, allergik reaksiyalar;
• yerli formalarda — dəridə qızartı, qaşınma.

• Digər antikoaqulyantlar, antiaqreqantlar, qeyri-steroid iltihab əleyhinə vasitələr, trombolitiklər — qanaxma riski artır.
• AÇF inhibitorları, angiotenzin reseptor blokatorları, kaliumsaxlayan diuretiklər — hiperkaliemiya riski.
• Nitroqliserin infuziyası — heparinin təsiri zəifləyə bilər.

Heparin cift baryerindən keçmir və hamiləlikdə antikoaqulyant müalicə tələb olunduqda həkim tərəfindən təyin edilə bilər; bu dövrdə daha çox aşağı molekullu heparinlərə üstünlük verilir.

Ana südünə keçmir.

Uşaqlarda heparin stasionarda, xüsusi göstərişlərdə və laborator nəzarət altında istifadə olunur. Yerli formaların uşaqlarda istifadəsi həkimlə razılaşdırılmalıdır.